อยากรู้จักทุกคน

คนที่เรารัก...กับ...คนที่รักเรา

คนที่เรารัก...คือ...คนที่ใช่สำหรับเรา แต่บางครั้ง...เรารู้สึกว่าเขาไม่ใช่
คนที่รักเรา...คือ...คนที่เราเพียงมองผ่านแต่เขา...กลับมองเราอย่างใจ

คนที่เรารัก...คือ...คนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี แต่แท้จริงแล้วเรากลับไม่รู้จักเขาเลย
คนที่รักเรา...คือ...คนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก แต่เขา...กลับพยายามทำความรู้จักเรา

คนที่เรารัก...คือ...คนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้ แต่สิ่งที่เราให้...เขากลับไม่เห็นค่าสิ่งที่เราให้ไป
คนที่รักเรา...คือ...คนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย แต่เขา...กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีความสำคัญกับเรา

คนที่เรารัก...คือ...คนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข แต่เวลาทุกข์...เรากลับหาเขาไม่เจอ
คนที่รักเรา...คือ...คนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาสุข แต่เวลาทุก...เขากลับเป็นเงาคอยเฝ้าตาม

คนที่เรารัก...คือ...คนที่เราใส่ใจทุกเวลา แต่ที่แย่กว่าคือ...ตลอดเวลา “เขาไม่ได้รักเรา”
คนที่รักเรา...คือ...คนที่เราไม่เคยนึกถึง แต่มิ่งหนึ่งบอกให้รู้ว่า.... ”เขารักเรา”

THE END

ความรัก ก็เหมือนการรอรถเมล์....สายที่ไม่อยากขึ้น ก็มาจัง ส่วนสายที่ต้องการจะขึ้น ก็รอไปเถอะ, พอมา ก็ไม่จอด, พอจอด ก็คนแน่น ขึ้นไม่ได้, พอขึ้นได้ รถก็ไปตายกลางทางอีก